Γιατί απαιτείται μεταλλική σφράγιση μεταξύ μετάλλων σε εφαρμογές υψηλής πίεσης

Σε βιομηχανικά περιβάλλοντα υψηλής πίεσης, η ακεραιότητα των συστημάτων σφράγισης καθορίζει την ασφάλεια λειτουργίας, τη διάρκεια ζωής του εξοπλισμού και την αξιοπιστία της διαδικασίας. Όταν οι πιέσεις υπερβαίνουν τις δυνατότητες των συμβατικών ελαστομερών σφραγίδων, η σφράγιση μετάλλου-μετάλλου γίνεται όχι απλώς προτιμητέα, αλλά απολύτως αναγκαία. Αυτή η μέθοδος σφράγισης βασίζεται σε ακριβώς μηχανολογημένες επιφάνειες μετάλλου που δημιουργούν στεγανά φράγματα μέσω ελεγχόμενης παραμόρφωσης και πλήρους επαφής, καθιστώντας τη σφράγιση μετάλλου-μετάλλου τη μόνη εφικτή λύση σε εφαρμογές όπου οι πιέσεις, οι θερμοκρασίες και οι χημικές εκτιθέμενες συνθήκες υπερβαίνουν τα όρια των εναλλακτικών λύσεων βασισμένων σε πολυμερή.

Οι εφαρμογές υψηλής πίεσης στην παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, στα υποθαλάσσια συστήματα, στις δεξαμενές υψηλής πίεσης και στη χημική επεξεργασία απαιτούν τεχνολογίες στεγανοποίησης ικανές να διατηρούν την ακεραιότητά τους υπό δυνάμεις που θα προκαλούσαν αμέσως εξώθηση, ρωγμές ή διάλυση των σφραγιδωτικών με ελαστομερή. Η στεγανοποίηση μετάλλου-σε-μέταλλο αντιμετωπίζει αυτές τις προκλήσεις μέσω της επιστήμης των υλικών, της ακριβούς επεξεργασίας της επιφάνειας και των ελεγχόμενων διαδικασιών τοποθέτησης, οι οποίες δημιουργούν στεγανές συνδέσεις χωρίς να βασίζονται στην ελαστικότητα των ελαστομερών. Η κατανόηση του λόγου για τον οποίο απαιτείται η στεγανοποίηση μετάλλου-σε-μέταλλο σε εφαρμογές υψηλής πίεσης περιλαμβάνει την εξέταση των θεμελιωδών περιορισμών των ελαστομερών, της φυσικής της σύνδεσης των μεταλλικών σφραγίδων και των συγκεκριμένων συνθηκών λειτουργίας που καθιστούν τη μεταλλική στεγανοποίηση αναντικατάστατη.

Οι θεμελιώδεις περιορισμοί των σφραγίδων με ελαστομερή υπό ακραίες πιέσεις

Εξώθηση και υλική αποδόμηση

Οι ελαστομερείς σφραγίδες λειτουργούν μέσω συμπίεσης και ελαστικής ανάκαμψης, αλλά η ακραία πίεση δημιουργεί δυνάμεις που υπερβαίνουν τη δομική ακεραιότητα των πολυμερικών αλυσίδων. Όταν η πίεση του συστήματος υπερβεί το όριο σκληρότητας των ελαστομερών συνθέσεων, προκαλείται εξώθηση, καθώς το υλικό της σφραγίδας ρέει στα κενά ανάμεσα στις επαφόμενες επιφάνειες. Αυτή η διαδικασία εξώθησης επιταχύνει την αποτυχία της σφραγίδας μέσω της «μασηματοποίησης», της σχισματοποίησης και της προοδευτικής απώλειας του εγκάρσιου τομέα. Η σφράγιση μεταλλικής επιφάνειας σε μεταλλική επιφάνεια εξαλείφει τον κίνδυνο εξώθησης, καθώς οι μεταλλικές επιφάνειες αντιστέκονται στην παραμόρφωση σε πιέσεις πολύ υψηλότερες από τις δυνατότητες των ελαστομερών, διατηρώντας τη γεωμετρία της σφραγίδας και την ακεραιότητα της επαφής καθ’ όλη τη διάρκεια των κύκλων πίεσης.

Η χημική αποδόμηση εντείνει τις προκλήσεις που σχετίζονται με την πίεση και αντιμετωπίζουν οι ελαστομερείς σφραγίδες σε ακραία περιβάλλοντα. Υδρογονάνθρακες, οξέα, διαλύτες και χημικά προϊόντα επιτίθενται στις μοριακές δομές των πολυμερών, προκαλώντας διόγκωση, σκλήρυνση, ραγίσματα και απώλεια μηχανικών ιδιοτήτων. Οι σφραγίδες μετάλλου-σε-μέταλλο παρέχουν εγγενή χημική αντοχή, καθώς υλικά σφραγίδων όπως ανοξείδωτο χάλυβας, Inconel και Hastelloy διατηρούν τη δομική τους σταθερότητα σε ευρύ φάσμα χημικής έκθεσης. Ο συνδυασμός μηχανικής τάσης λόγω πίεσης και χημικής επίθεσης δημιουργεί τρόπους αστοχίας που τα ελαστομερή δεν μπορούν να αντέξουν, καθιστώντας τις σφραγίδες μετάλλου-σε-μέταλλο απαραίτητες για τη μακροπρόθεσμη αξιοπιστία.

Ακραίες θερμοκρασίες και θερμικοί κύκλοι

Οι εφαρμογές υψηλής πίεσης συχνά περιλαμβάνουν θερμοκρασιακές συνθήκες που υπερβαίνουν τα όρια λειτουργίας των ελαστομερών. Η έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες επιταχύνει την αποδόμηση των πολυμερών μέσω οξείδωσης, διάσπασης αλυσίδων και απώλειας πλαστικοποιητών, ενώ οι κρυογενείς συνθήκες προκαλούν εμβριθυνση και απώλεια δύναμης στεγανοποίησης. Η στεγανοποίηση μετάλλου-προς-μέταλλο διατηρεί την απόδοσή της σε εύρος θερμοκρασιών από κρυογενικές μέχρι πάνω από 650 βαθμούς Κελσίου, καθώς τα μεταλλικά υλικά διατηρούν τις μηχανικές τους ιδιότητες και τη διαστασιακή τους σταθερότητα σε όλα αυτά τα ακραία εύρη. Οι θερμικές κυκλικές μεταβολές δημιουργούν επιπλέον τάσεις, καθώς η διαφορική διαστολή μεταξύ της στεγανοποίησης και του περιβλήματος προκαλεί φορτία κόπωσης που καταστρέφουν σταδιακά τις ελαστομερείς στεγανοποιήσεις.

Η σχέση μεταξύ πίεσης και θερμοκρασίας σε εξτρεμικές εφαρμογές δημιουργεί σύνθετες συνθήκες τάσης, όπου τα ελαστομερή υφίστανται ταυτόχρονα μηχανική φόρτιση, θερμική αποδόμηση και χημική έκθεση. Τα συστήματα σφράγισης μετάλλου-προς-μέταλλο αντισταθμίζουν τη θερμική διαστολή μέσω μηχανολογικά καθορισμένων ενδιάμεσων κενών και ελεγχόμενων προσαρμογών με παρεμβολή, οι οποίες διατηρούν την πίεση επαφής της σφράγισης καθ’ όλη τη διάρκεια των μεταβολών της θερμοκρασίας. Εφαρμογές όπως τα συστήματα ατμού, οι θερμαντικές συσκευές με καύσιμο και η εξόρυξη πετρελαίου σε βάθος απαιτούν σφράγιση μετάλλου-προς-μέταλλο, διότι οι συνδυασμένες θερμικές και πιεστικές τάσεις υπερβαίνουν το εύρος δυνατοτήτων οποιουδήποτε ελαστομερούς, ανεξάρτητα από τη σύνθεσή του ή τα προστατευτικά μέτρα που λαμβάνονται.

Η Φυσική και η Μηχανική της Απόδοσης της Σφράγισης Μετάλλου-Προς-Μέταλλο

Επαφή Επιφάνειας και Ενεργοποίηση της Σφράγισης

Η σφράγιση μετάλλου-μετάλλου επιτυγχάνει απόλυτη στεγανότητα μέσω ακριβώς ελεγχόμενης επαφής επιφανειών, η οποία δημιουργεί πίεση επαφής μετάλλου-μετάλλου υψηλότερη από την πίεση του ρευστού του συστήματος. Σε αντίθεση με τις ελαστομερείς σφραγίδες, που βασίζονται στην ογκομετρική συμπίεση, η σφράγιση μετάλλου-μετάλλου εξαρτάται από την ποιότητα της επεξεργασίας της επιφάνειας, τις ανοχές επίπεδου και την ελεγχόμενη παραμόρφωση κατά την εγκατάσταση. Η σφράγιση ενεργοποιείται μέσω φόρτισης με βίδες ή μηχανισμών ελατηρίου, οι οποίοι δημιουργούν τάση επαφής στην επιφάνεια σφράγισης, προκαλώντας πλαστική παραμόρφωση των ανωμαλιών της επιφάνειας για να δημιουργηθούν συνεχείς διαδρομές επαφής που αποτρέπουν τη μετακίνηση του ρευστού. Αυτός ο μηχανισμός ενεργοποίησης καθιστά τη σφράγιση μετάλλου-μετάλλου αποτελεσματική ακόμη και όταν οι πιέσεις του συστήματος φτάνουν τις χιλιάδες bar.

Η αποτελεσματικότητα της μεταλλικής σφράγισης μεταλλικού-με-μεταλλικό συσχετίζεται άμεσα με την προετοιμασία της επιφάνειας και την ποιότητα των επιφανειών που έρχονται σε επαφή. Οι κατεργασίες μηχανικής κατεργασίας δημιουργούν επιφανειακές κατεργασίες που μετρώνται σε μικροίντσες, με τυπικές προδιαγραφές που απαιτούν τιμές Ra από 8 έως 32 μικροίντσες για αποτελεσματική μεταλλική σφράγιση μεταλλικού-με-μεταλλικό. Η κυματιστότητα της επιφάνειας, η απόκλιση από την επίπεδη μορφή και τα σφάλματα παραλληλισμού μειώνουν την επιφάνεια επαφής της σφράγισης και δημιουργούν διαδρομές διαρροής που υπονομεύουν την απόδοση. Η σωστή εγκατάσταση μεταλλικής σφράγισης μεταλλικού-με-μεταλλικό περιλαμβάνει έλεγχο της επιφάνειας, ακολουθίες ελεγχόμενης ροπής σφίξεως και διαδικασίες επαλήθευσης που διασφαλίζουν ομοιόμορφη κατανομή της πίεσης επαφής σε ολόκληρη την περίμετρο της σφράγισης, δημιουργώντας το ερμητικό φράγμα που απαιτείται για την αντοχή σε ακραίες πιέσεις.

Επιλογή υλικού και συμβατότητα

Η επιλογή του υλικού καθορίζει την απόδοση της μεταλλικής σφράγισης μεταξύ μετάλλων υπό συγκεκριμένες συνθήκες πίεσης, θερμοκρασίας και χημικού περιβάλλοντος. Οι σφραγίσεις από μαλακό μέταλλο, που χρησιμοποιούν υλικά όπως αλουμίνιο, χαλκό ή μαλακό σίδηρο, παρέχουν εξαιρετική προσαρμοστικότητα και χαμηλά φορτία εγκατάστασης, αλλά περιορίζουν την επαναχρησιμοποίηση και τη μέγιστη ικανότητα αντοχής σε πίεση. Τα συστήματα σφράγισης μεταλλικού-μεταλλικού με σκληρά μέταλλα χρησιμοποιούν ανοξείδωτα χάλυβες, κράματα νικελίου και ειδικά υλικά που αντέχουν υψηλότερες πιέσεις και θερμοκρασίες, διατηρώντας την ακεραιότητα της σφράγισης κατά τη διάρκεια πολλαπλών κύκλων πίεσης. Η διαφορά σκληρότητας μεταξύ του υλικού της σφράγισης και των επιφανειών των φλαντζών επηρεάζει τη συμπεριφορά της σφράγισης, με τις πιο μαλακές σφραγίσεις να προσαρμόζονται ευκολότερα σε επιφανειακές ατέλειες, ενώ οι πιο σκληρές σφραγίσεις απαιτούν καλύτερη προετοιμασία της επιφάνειας.

Η ανθεκτικότητα στη διάβρωση και η συμβατότητα των υλικών με τα ρευστά της διαδικασίας αποτελούν κρίσιμους παράγοντες στη σφράγιση μεταλλικού-μεταλλικού επιλογή υλικού. Οι εφαρμογές με όξινο αέριο που περιέχουν θειούχο υδρογόνο απαιτούν υλικά ανθεκτικά στη ρηγμάτωση λόγω θειούχων ενώσεων, ενώ οι οξειδωτικές χημικές εντάσεις απαιτούν κράματα με σταθερά παθητικά οξείδια. Η μεταλλική σφράγιση μεταξύ μετάλλων σε πυρηνικές εφαρμογές χρησιμοποιεί υλικά με ελεγχόμενη περιεκτικότητα κοβαλτίου και ανθεκτικότητα στην ακτινοβολία, ενώ οι αεροδιαστημικές εφαρμογές προδιαγράφουν ελαφριά κράματα με υψηλό λόγο αντοχής προς βάρος. Η δυνατότητα μηχανικής σχεδίασης λύσεων μεταλλικής σφράγισης μεταξύ μετάλλων χρησιμοποιώντας υλικά ειδικά για κάθε εφαρμογή προσφέρει ευελιξία που είναι αδύνατο να επιτευχθεί με ελαστομερή σφραγιστικά μίγματα, τα οποία προσφέρουν περιορισμένο εύρος ιδιοτήτων υλικού.

Κρίσιμες Εφαρμογές που Απαιτούν Τεχνολογία Μεταλλικής Σφράγισης Μεταξύ Μετάλλων

Παραγωγή και Επεξεργασία Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου

Οι υποθαλάσσιες κεφαλές πηγαδιών, τα δέντρα Χριστουγέννων και ο εξοπλισμός ελέγχου πίεσης λειτουργούν σε βάθη που δημιουργούν περιβάλλουσες πιέσεις υπερβαίνουσες τα 400 bar, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι εσωτερικές πιέσεις του πηγαδιού, οι οποίες μπορεί να φτάσουν τα 1400 bar ή ακόμη υψηλότερα. Η σφράγιση μετάλλου-σε-μέταλλο αποτελεί τη μόνη αξιόπιστη τεχνολογία για αυτές τις εφαρμογές, όπου η αποτυχία της σφράγισης ενέχει κινδύνους περιβαλλοντικής καταστροφής, απώλειας εξοπλισμού και κινδύνου για την ασφάλεια του προσωπικού. Ο εξοπλισμός κατάβασης στο εσωτερικό του πηγαδιού αντιμετωπίζει συνδυασμένες προκλήσεις ακραίας πίεσης, υψηλής θερμοκρασίας, διαβρωτικών ρευστών και μηχανικών ταλαντώσεων, γεγονός που καθιστά τη σφράγιση μετάλλου-σε-μέταλλο υποχρεωτική για τις επιφάνειες καθίσματος βαλβίδων, τις συνδέσεις σωληνώσεων και τα εμπόδια πίεσης σε όλη την αρχιτεκτονική του πηγαδιού.

Οι εγκαταστάσεις υψηλής πίεσης σε διυλιστήρια και πετροχημικές εγκαταστάσεις βασίζονται σε μεταλλική-μεταλλική σφράγιση για δοχεία αντιδραστήρων, διαχωριστές, εναλλάκτες θερμότητας και συστήματα σωληνώσεων που χειρίζονται ρευστά υπό πιέσεις που υπερβαίνουν συνήθως τα 200 bar. Οι αντιδραστήρες υδροκρακαρίσματος, οι βρόχοι σύνθεσης αμμωνίας και τα συστήματα παραγωγής πολυαιθυλενίου αποτελούν εφαρμογές όπου η μεταλλική-μεταλλική σφράγιση διατηρεί την περιέλευση της διαδικασίας υπό συνθήκες που συνδυάζουν ακραίες πιέσεις με έκθεση σε υδρογόνο, θερμικές κυκλικές μεταβολές και διαβρωτικές ροές διαδικασίας. Οι οικονομικές συνέπειες απρόβλεπτων διακοπών λειτουργίας και οι κίνδυνοι για την ασφάλεια που συνδέονται με τις αποτυχίες συστημάτων πίεσης δικαιολογούν την μηχανική ακρίβεια και το κόστος υλικών που ενυπάρχει στα συστήματα μεταλλικής-μεταλλικής σφράγισης.

Αεροδιαστημική, Παραγωγή Ενέργειας και Βιομηχανικά Συστήματα Αερίων

Τα συστήματα πρόωσης πυραύσματος και τα υδραυλικά συστήματα διαστημικών οχημάτων χρησιμοποιούν μεταλλική σφράγιση μεταξύ μετάλλων για την περιέλευση κρυογενών προωθητικών ουσιών και αερίων πίεσης υπό ακραίες πιέσεις, ενώ διατηρούν τη λειτουργικότητά τους κατά τη διάρκεια της δόνησης κατά την εκτόξευση, της θερμικής κρούσης και της έκθεσης σε κενό. Τα συστήματα υγρού υδρογόνου και υγρού οξυγόνου απαιτούν λύσεις μεταλλικής σφράγισης μεταξύ μετάλλων που αποτρέπουν τόσο την εξωτερική διαρροή όσο και την εσωτερική διασταύρωση μόλυνσης, ενώ επιτρέπουν τη θερμική συρρίκνωση από την αμβιεντική θερμοκρασία έως τις κρυογενικές θερμοκρασίες. Οι στροβιλοκινητήρες χρησιμοποιούν μεταλλική σφράγιση μεταξύ μετάλλων στις ενότητες υψηλής πίεσης των συμπιεστών και στις καμπίνες καύσης, όπου οι θερμοκρασίες και οι πιέσεις υπερβαίνουν κατά πολλές τάξεις μεγέθους τα όρια επιβίωσης των ελαστομερών.

Τα βιομηχανικά συστήματα παραγωγής και διανομής αερίων για υδρογόνο, άζωτο, οξυγόνο και ειδικά αέρια χρησιμοποιούν μεταλλική σφράγιση μετάλλου-σε-μέταλλο σε εξοπλισμό συμπίεσης, δεξαμενές αποθήκευσης και μανιφόλδ διανομής. Οι ανησυχίες για την εμψύχωση από υδρογόνο, οι απαιτήσεις διαπερατότητας και οι πιέσεις που φτάνουν τα 900 bar στα συστήματα μεταφοράς αερίων μέσω σωληνωτών ρυμουλκούμενων καθιστούν τη μεταλλική σφράγιση μετάλλου-σε-μέταλλο τη μόνη αποδεκτή τεχνολογία. Τα συστήματα απόρριψης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα, ο εξοπλισμός επεξεργασίας υπερκρίσιμων ρευστών και η υψίπιεση ερευνητικής συσκευής εξαρτώνται επίσης από τη μεταλλική σφράγιση μετάλλου-σε-μέταλλο για την περιορισμένη περιεχόμενη ροή υγρών υπό συνθήκες όπου οι ελαστομερείς εναλλακτικές λύσεις απλώς δεν λειτουργούν. Η ευρύτητα των βιομηχανιών που βασίζονται στη μεταλλική σφράγιση μετάλλου-σε-μέταλλο αντικατοπτρίζει τους θεμελιώδεις φυσικούς περιορισμούς των οργανικών υλικών σφράγισης υπό ακραίες συνθήκες.

Συχνές Ερωτήσεις

Σε ποια επίπεδα πίεσης απαιτείται η μεταλλική σφράγιση μετάλλου-σε-μέταλλο αντί για ελαστομερείς σφραγίδες;

Η στεγανοποίηση μετάλλου προς μέταλλο καθίσταται απαραίτητη όταν οι πιέσεις του συστήματος υπερβαίνουν περίπου 400 bar για τις περισσότερες σχεδιαστικές λύσεις ελαστομερών στεγανοποιητικών, αν και αυτό το όριο διαφέρει ανάλογα με τη θερμοκρασία, τη χημική έκθεση και τη γεωμετρία της στεγανοποίησης. Οι εφαρμογές που συνδυάζουν πιέσεις πάνω από 200 bar με υψηλές θερμοκρασίες, διαβρωτικά υγρά ή έκθεση σε ακτινοβολία απαιτούν συνήθως στεγανοποίηση μετάλλου προς μέταλλο, ανεξάρτητα από το απόλυτο επίπεδο πίεσης. Η απόφαση να καθοριστεί στεγανοποίηση μετάλλου προς μέταλλο λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τη μέγιστη πίεση, αλλά επίσης τη συχνότητα των κύκλων πίεσης, τις μεταβολές θερμοκρασίας, τα διαστήματα συντήρησης και τις συνέπειες αποτυχίας της στεγανοποίησης. Πολλές βιομηχανίες υιοθετούν στεγανοποίηση μετάλλου προς μέταλλο σε χαμηλότερες πιέσεις όταν οι απαιτήσεις επιχειρησιακής αξιοπιστίας και ασφάλειας δικαιολογούν τη χρήση αυτής της τεχνολογίας.

Μπορεί η στεγανοποίηση μετάλλου προς μέταλλο να επαναχρησιμοποιηθεί μετά την αποσυναρμολόγηση;

Η επαναχρησιμοποίηση των συστημάτων μεταλλικής σφράγισης μεταλλικού-προς-μεταλλικό εξαρτάται από το σχέδιο της σφράγισης, την επιλογή των υλικών και την ποιότητα της εγκατάστασης. Οι μαλακές μεταλλικές σφραγίδες που χρησιμοποιούν χαλκό, αλουμίνιο ή κράματα χαμηλής σκληρότητας ταξινομούνται συνήθως ως εξαρτήματα μονής χρήσης, διότι η πλαστική παραμόρφωση κατά την αρχική εγκατάσταση αποτρέπει την αποτελεσματική επανασφράγιση. Τα σχέδια σφράγισης μεταλλικού-προς-μεταλλικού με υψηλή σκληρότητα, όπως εκείνα με ενεργοποιούμενες από ελατήριο διατάξεις ή ακριβώς μηχανουργημένες σφραγίδες με προφίλ, μπορεί να επιτρέπουν περιορισμένη επαναχρησιμοποίηση, εφόσον οι επιφάνειες παραμένουν ανέπαφες και εντός των καθορισμένων ανοχών. Οι κατασκευαστές παρέχουν ειδικές οδηγίες σχετικά με τα όρια επαναχρησιμοποίησης, τις απαιτήσεις επιθεώρησης και τις διαδικασίες ανακαίνισης για τα συστήματα μεταλλικής σφράγισης μεταλλικού-προς-μεταλλικού. Σε κρίσιμες εφαρμογές, τα εξαρτήματα μεταλλικής σφράγισης μεταλλικού-προς-μεταλλικού θεωρούνται καταναλωτικά αγαθά και αντικαθίστανται κάθε φορά κατά τη διάρκεια της συντήρησης, προκειμένου να διασφαλιστεί η μέγιστη αξιοπιστία.

Πώς επηρεάζει η επιφανειακή τελική επεξεργασία την απόδοση της μεταλλικής σφράγισης μεταλλικού-προς-μεταλλικού;

Η ποιότητα της επιφανειακής επεξεργασίας καθορίζει απευθείας την αποτελεσματικότητα της μεταλλικής σε μεταλλική σφράγισης, δεδομένου ότι η ερμητικότητα απαιτεί στενή επαφή μεταξύ των αντικριστών επιφανειών, η οποία εξαλείφει τις μικροσκοπικές διαδρομές ροής. Οι ανώμαλες επιφάνειες με βαθιές γρατσουνιές, σημάδια εργαλείων ή διάβρωση με πιτινγκ εμποδίζουν την πλήρη επαφή μεταλλικής σε μεταλλική σφράγισης, δημιουργώντας διαδρομές διαρροής που υπονομεύουν την ακεραιότητα της σφράγισης. Οι προδιαγραφές για τη μεταλλική σε μεταλλική σφράγιση απαιτούν συνήθως επιφανειακές επεξεργασίες μεταξύ 8 και 32 μικροίντσ (μικροίντσ Ra), με στενότερες ανοχές που απαιτούνται για υψηλότερες πιέσεις και πιο απαιτητικές εφαρμογές. Εκτός από την τραχύτητα της επιφάνειας, η επίπεδη επιφάνεια, η παραλληλότητα και η καθαρότητα της επιφάνειας επηρεάζουν την απόδοση της μεταλλικής σε μεταλλική σφράγισης. Η κατάλληλη προετοιμασία της επιφάνειας περιλαμβάνει τη μηχανική κατεργασία σε καθορισμένες επιφανειακές επεξεργασίες, τον καθαρισμό για την αφαίρεση επιμολύνσεων και την επιθεώρηση για την επαλήθευση της ποιότητας της επιφάνειας πριν από την εγκατάσταση της σφράγισης.